Ο καπετάν Μανώλης ήταν πενήντα ενός χρονών και έκανε τη γραμμή Πειραιάς–Ηράκλειο εδώ και είκοσι χρόνια. Έφευγε κάθε βράδυ στις εννιά και έφτανε στην Κρήτη τα ξημερώματα. Τις νύχτες τις περνούσε στη γέφυρα, με τον καφέ του και το σκοτάδι του Αιγαίου.
Είχε χωρίσει πριν από τρία χρόνια. Τα παιδιά του σπούδαζαν στην Αθήνα. Το σπίτι στο Ηράκλειο ήταν άδειο τις μέρες που ήταν εκεί.
Ένας νεαρός ναύτης του είχε μιλήσει, μισοαστεία, για τις εβδομάδες GFE στο OnlyFans. Ο Μανώλης γέλασε. Μετά έψαξε. Βρήκε την Κατερίνα, επαληθευμένη, γνωστή για τα ζεστά και αστεία μηνύματά της. Το πακέτο λεγόταν Επτά μέρες κοπέλα σου.
Δευτέρα
Στις έντεκα το βράδυ, στο ύψος της Μήλου, ήρθε ένα ηχητικό.
Καλησπέρα, καπετάνιε μου. Ξέρω ότι είσαι στη γέφυρα και ότι η θάλασσα είναι μαύρη. Κοίτα τα αστέρια για μένα. Εγώ κοιτάζω από το μπαλκόνι μου.
Βγήκε στη βαρδιόλα και κοίταξε τα αστέρια. Του φάνηκαν περισσότερα από ποτέ.
Τετάρτη
Η Κατερίνα θυμόταν τα πάντα. Ότι ο καφές του ήταν σκέτος. Ότι ο γιος του έδινε εξετάσεις στη Νομική. Ότι το πλοίο είχε έναν γάτο που λεγόταν Σουλτάνος και κοιμόταν στη γέφυρα.
Στείλε μου φωτογραφία του Σουλτάνου, του έγραψε. Του έστειλε. Εκείνη απάντησε με μια φωτογραφία της με ένα μεγάλο πουλόβερ στον καναπέ, με τα πόδια της με κάλτσες στο τραπεζάκι. Κι εγώ κοιμάμαι κουλουριασμένη, όπως ο Σουλτάνος.
Παρασκευή
Την Παρασκευή του έστειλε κάτι μόνο για εκείνον. Ένα μικρό βίντεο με απαλό φως, ο ώμος γυμνός, τα μαλλιά λυτά, η φωνή χαμηλή. Αυτό είναι για τον καπετάνιο μου. Για κανέναν άλλον.
Το είδε στην καμπίνα του, πριν από τη βάρδια. Δεν είπε τίποτα σε κανέναν. Όλη τη νύχτα στη γέφυρα χαμογελούσε, και ο ύπαρχος τον ρώτησε αν κέρδισε στο λαχείο.
Κυριακή
Την τελευταία νύχτα το πλοίο μπήκε στο λιμάνι του Ηρακλείου με την ανατολή. Ο ουρανός πάνω από τα βουνά ήταν ροζ και χρυσός. Ο Μανώλης τον φωτογράφισε και της τον έστειλε.
Αυτό είναι το πρωινό μου, έγραψε. Είκοσι χρόνια και δεν το είχα δείξει σε κανέναν.
Η Κατερίνα άργησε λίγο να απαντήσει. Μετά έστειλε ένα ηχητικό. Η φωνή της ήταν λίγο πιο σιγανή από ό,τι συνήθως.
Είναι το πιο όμορφο πράγμα που μου έχουν στείλει. Η εβδομάδα τελείωσε, καπετάνιε. Ξέρεις ότι αυτή είναι η δουλειά μου. Αλλά πέρασα πολύ ωραία μαζί σου. Άλλη μια;
Ο Μανώλης κατέβηκε τη σκάλα του πλοίου στο λιμάνι με τον Σουλτάνο να τον ακολουθεί. Ήξερε ότι ήταν η δουλειά της. Δεν τον πείραζε. Έκλεισε έναν μήνα, και εκείνο το απόγευμα, για πρώτη φορά εδώ και καιρό, πήρε τηλέφωνο τον γιο του απλώς για να του πει καλημέρα.
