Το εργαστήριο της Ελένης Σταύρου ήταν σε ένα στενό στα Λαδάδικα της Θεσσαλονίκης, με μια παλιά ξύλινη πόρτα και τη μυρωδιά του δέρματος να βγαίνει στον δρόμο. Έφτιαχνε σανδάλια στο χέρι, όπως η γιαγιά της. Οι πελάτισσες έβαζαν το πόδι τους πάνω σε ένα χαρτί και εκείνη το σχεδίαζε με μολύβι.
Τις Κυριακές το εργαστήριο ήταν κλειστό. Τότε έφτιαχνε σανδάλια για τον εαυτό της.
Στη σελίδα της στο OnlyFans, επαληθευμένη και εξ ολοκλήρου δική της, οι Κυριακές ήταν μια σειρά. Το γυμνό της πόδι πάνω στο χαρτί. Το μολύβι που γλιστράει γύρω από τα δάχτυλα. Λουριά από κόκκινο δέρμα που δένονται αργά γύρω από τον αστράγαλο. Χωρίς πρόσωπο, αν δεν το ήθελε η ίδια. Χωρίς συναντήσεις.
Ο πελάτης
Της έγραψε ένας άντρας που λεγόταν Γιώργος. Ζούσε στη Λάρισα και ήταν δάσκαλος μουσικής.
Δεν θα σας ζητήσω τίποτα αγενές, έγραψε. Θέλω μόνο να ρωτήσω πώς ξέρετε πόσο σφιχτά να δέσετε ένα λουρί. Το βλέπω σε κάθε βίντεο και δεν το καταλαβαίνω.
Η Ελένη χαμογέλασε. Κανείς δεν την είχε ρωτήσει ποτέ για την τεχνική.
Το νιώθεις, του απάντησε. Θα σου δείξω.
Το βίντεο
Έφτιαξε ένα βίντεο μόνο για εκείνον, κατά παραγγελία. Κάθισε στον πάγκο του εργαστηρίου με ένα λινό φόρεμα, ξυπόλυτη. Έβαλε το πόδι της στο χαρτί και σχεδίασε το περίγραμμα πολύ αργά, εξηγώντας κάθε καμπύλη. Μετά έκοψε το δέρμα. Μετά έδεσε τα λουριά, ένα ένα, και έδειξε στην κάμερα το σημείο όπου το δέρμα ακουμπά την επιδερμίδα χωρίς να την πιέζει.
Εδώ, είπε σιγά. Όταν σταματάς να το σκέφτεσαι. Αυτό είναι το σωστό σφίξιμο.
Η απάντηση
Ο Γιώργος έγραψε το επόμενο πρωί. Είπε ότι το είδε τρεις φορές. Ότι του θύμισε τον τρόπο που κουρδίζει ένα βιολί, ούτε πολύ σφιχτά ούτε πολύ χαλαρά. Ότι τα πόδια της ήταν το πιο όμορφο πράγμα που είχε δει να δουλεύει.
Και ρώτησε αν θα μπορούσε να παραγγείλει ένα ζευγάρι. Όχι για εκείνον. Για εκείνη. Να τα φοράει τις Κυριακές.
Το ζευγάρι
Τα έφτιαξε από δέρμα στο χρώμα του μελιού, με ένα μικρό μουσικό κλειδί χαραγμένο στη φτέρνα. Τα φόρεσε στο βίντεο της επόμενης Κυριακής, περπατώντας ξυπόλυτη στο εργαστήριο πριν τα δέσει, και μετά βγήκε στη Νέα Παραλία να τα δοκιμάσει στο ηλιοβασίλεμα.
Αυτά είναι για σένα, Γιώργο, είπε στην κάμερα, με τον Λευκό Πύργο πίσω της.
Εκείνος της έστειλε ένα ηχητικό. Ένα κομμάτι στο βιολί, ενάμισι λεπτό. Τον τίτλο τον είχε γράψει στο μήνυμα: Ξυπόλυτη Κυριακή.
Η Ελένη το βάζει στο εργαστήριο κάθε Κυριακή πρωί, πριν βγάλει τα παπούτσια της.
