Η Μαρία και ο Κώστας ζούσαν στην Πάτρα δέκα χρόνια και δεν είχαν χάσει ούτε ένα καρναβάλι. Κάθε χρόνο ράβανε μαζί τις στολές τους στο σαλόνι, με τη ραπτομηχανή της μητέρας της, και κάθε χρόνο έβγαιναν στους δρόμους με μάσκες ως τα ξημερώματα.
Ήταν σε ένα καρναβάλι, πριν από δύο χρόνια, που ο Κώστας είδε έναν άγνωστο με μάσκα να χορεύει με τη Μαρία. Κι εκείνος, αντί να ζηλέψει, ένιωσε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Το είπε στη Μαρία εκείνο το βράδυ, στην κουζίνα, με τη μάσκα ακόμα στο κεφάλι. Εκείνη τον κοίταξε για πολλή ώρα. Μετά είπε: Κι εγώ το ένιωσα.
Οι κανόνες
Τους έγραψαν σε ένα σημειωματάριο. Όλα μαζί. Κανένα μυστικό. Ο καθένας μπορεί να πει σταμάτα, χωρίς εξηγήσεις. Και ο σημαντικότερος, υπογραμμισμένος δύο φορές από τη Μαρία: Κανένας που δεν ξέρουμε ότι είναι αληθινός.
Άνοιξαν μια κοινή σελίδα στο OnlyFans, επαληθευμένη, με κομψές φωτογραφίες της Μαρίας και, καμιά φορά, το χέρι του Κώστα στη μέση της. Ο Κώστας απαντούσε στα μηνύματα. Η Μαρία διάλεγε σε ποιον.
Ο άντρας με το μήνυμα
Λεγόταν Άρης. Έγραφε και στους δύο. Ρωτούσε πρώτα για τα δικά τους όρια. Ήταν συνδρομητής εδώ και μήνες και ποτέ δεν είχε γράψει κάτι χυδαίο.
Λίγες εβδομάδες πριν από το καρναβάλι, η Μαρία ζήτησε απόδειξη.
Μια φωτογραφία σου, σήμερα. Με ένα χαρτί που να γράφει Μαρία και Κώστας, Πάτρα, και την ημερομηνία. Χωρίς μάσκα. Και μετά βιντεοκλήση με τους δυο μας.
Η φωτογραφία ήρθε το ίδιο βράδυ: ένας άντρας σε ένα μπαλκόνι, με το λιμάνι πίσω του και το χαρτί στο χέρι. Η βιντεοκλήση την επόμενη μέρα κράτησε είκοσι λεπτά. Γελούσε πολύ. Είπε στον Κώστα: Εσύ αποφασίζεις όσο κι εκείνη.
Το καρναβάλι
Το Σάββατο της νυχτερινής παρέλασης τον βρήκαν στη γωνία που είχαν συμφωνήσει. Φορούσε μάσκα, αλλά εκείνοι ήξεραν πια το πρόσωπο από κάτω.
Χόρεψαν οι τρεις τους μέσα στο πλήθος. Ο Κώστας κοίταζε τη Μαρία και η Μαρία κοίταζε τον Κώστα. Αργότερα, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με θέα στο λιμάνι, ο Κώστας κάθισε σε μια πολυθρόνα με τη μάσκα στα γόνατα. Κάθε φορά που η Μαρία τον κοίταζε, έγνεφε. Κάθε φορά ένιωθε πιο όμορφη.
Η απόδειξη
Το χαρτί με την ημερομηνία το κράτησαν. Το κόλλησαν μέσα στο κουτί με τις μάσκες, στο πάτο του, κάτω από φτερά και πούλιες.
Όλοι φοράνε μάσκες στο καρναβάλι, είπε η Μαρία καθώς έκλεινε το κουτί. Γι’ αυτό έπρεπε να ξέρουμε ποιος είναι από κάτω.
Ο Κώστας τη φίλησε στο μέτωπο. Εγώ ξέρω ποια είσαι από κάτω, είπε.
